661 items (661 unread) in 8 feeds
P2P Foundation
(471 unread)
P2P Foundation Nederlandse
(24 unread)
Entre pairs
(15 unread)
Tο ελληνικό blog της P2P Foundation
(48 unread)
Social Synergy
(11 unread)
OpenLife.cc blogs
(44 unread)
Panarchy.com - many.2.many :: peer.2.peer :: d.i.y.
(31 unread)
Actics Blog
(17 unread)
Gezien op IUS Mentis.
Collega-blogger en advocaat Bart Beuving heeft samen met kantoorgenoot Maurits Westerik een inofficiële vertaling van GPL versie 3 gemaakt. Deze vertaling kan niet worden gebruikt als vervanging van de Engelstalige GPLv3, maar is erg nuttig voor wie moeite heeft met de vaak cryptische Engelse terminologie in de open source licentie.
Vandaag was in het nieuws dat de politie Amsterdam Amstelland burgers oproept te helpen om overvarvallers te herkennen. Hiertoe hebben zij een nieuwe site geopend, genaamd Overvallers gezocht! Op deze site vraagt hoofdcommissaris Welten om hulp om overvallers te herkennen. Dit initiatief lijkt een vervolg op Politieonderzoeken.nl, waarover wij ruim een jaar geleden berichtten. Deze site is overigens een groot succes gebleken en is nu behoorlijk uitgebreid, zeker de moeite waard om weer eens te bekijken.
We zien steeds meer dat sites als YouTube, Twitter, Hyves en anderen API’s beschikbaar stellen om gebruik te kunnen maken van (user-generated)-content wat op deze manier makkelijker gedeeld kan worden, en wat deze sites meer traffic en bekendheid oplevert. Deze trend, het koppelen van meerdere bronnen als mash-ups, wordt ook wel (gemakkelijk) Web 3.0 genoemd. Dit gebeurt op grote schaal door het gebruik van Google Maps in combinatie met content die gerelateerd zijn aan een locatie, en zelfs ook met content die niets te maken hebben met maps. Zo zijn er brochures gebouwd op Google Maps, maar zonder kaart. Het wordt gebruikt om door de brochure heen te scrollen en te zoomen zoals dat bij Google Maps mogelijk is.
In september (18 en 19) is er een conferentie, HollandOpen 2008 genaamd. Het doel van HollandOpen is belangenbehartiging en het stimuleren van initiatieven in de domeinen: Open Standaarden, Open Source Software & Open Content. Het thema is Open Up!
Het bieden van deze punten hebben als gevolg dat er meer open API’s beschikbaar worden gesteld, en dat er dus meer mash-ups mogelijk worden gemaakt. De politiek krijgt ook steeds meer belangstelling voor open standaarden, dat onderschrijft zelfs Neelie Kroes. De gang van open naar gesloten duurt al jaren, maar krijgt wel steeds meer vorm. Zo verruilt de gemeente Amsterdam dure Microsoft licenties voor gratis open-source alternatieven. Helpen deze conferenties aan een versnelling naar meer open-source? Is dat een goede ontwikkeling? Of kunnen gesloten systemen deels opengesteld gemaakt worden zodat het mogelijk blijft om nieuwe mash-ups te ontwikkelen?
Op maandag 14 april zal Michel Bauwens van de Foundation for P2P Alternatives een bezoek brengen aan Amsterdam in het kader van de serie Masters of Intervention.
Masters of Intervention is het publieke gedeelte van de UvA-module ‘ Maakbaarheid in de Grote Stad’, waarin vier interdisciplinaire studententeams actief en op locatie intervenieren in vier probleemcasussen die door de Gemeente Amsterdam zijn aangedragen.
Michel Bauwens zal vanaf 20.00 in gesprek gaan met Chris Keulemans onder de titel The New Media Deal.
Op verzoek van Michel Bauwens nodigen wij u hierbij van harte uit om hierbij aanwezig te zijn!
Graag reserveren via: maakbaarheid@partizanpublik.nl
Meer informatie:
Verbeter de buurt, begin bij jezelf. Dat is het eerste wat in me opkomt bij de naam van deze stichting. Het is een implementatie van het platform CreativeChallenge. Vooralsnog is het niet geheel duidelijk wat dit in de praktijk gaat betekenen. Nu is het nog in ontwikkeling. Het wordt gefinancierd door De Digitale Pioniers, de een regeling heeft waar ook de P2P Foundation vorig jaar zonder succes aanspraak op wenste te maken.
Verbeterdebuurt is een initiatief om buurtbewoners om een gemakkelijke manier met de overheid te laten communiceren over problemen in de wijk. De mensen erachter noemen zich de buurtverbeteraars, ik ben benieuwd wat we kunnen verwachten.
Vorige week geplaatst op RTL-Z, een interview met C.K. Prahalad, auteur van o.a. The Future of Competition. Deze keer spreekt hij over zijn nieuwe boek, over succesvolle business modellen toegepast in ontwikkelingslanden, en over co-creatie.
.
Eerder schreef ik over het helpen van mensen die het nodig hebben door middel van het kopen van wat houdbare levensmiddelen. Ik noemde het toen peer-to-peer helpen. Afgelopen week werd ik door Michel getipt over Nabuur.com, een online plek waar mensen kunnen helpen om gestarte initiatieven te verwezenlijken, meestal in ontwikkelingslanden.
Hoe werkt het? Een lokale community vraagt om hulp. Wanneer nabuur.com dit goedkeurt, krijgt het initiatief een ‘dorp’ op de site. Nabuur.com begeleid iemand uit de community om dit dorp te representeren. Nabuur zorgt voor promotie en online vrijwilligers (de nabuurs), en zorgt ook voor begeleiding van een facilitator op de site om de voortgang te coordineren. De lokale representant beschrijft het probleem, het project en de te nemen stappen, en maakt concrete taken voor de naburen, de helpende peers dus. Oplossingen worden online voorgedragen en lokaal geïmplementeerd. Er wordt teruggekoppeld op de site door middel van foto’s en verhalen op het online ‘dorp’. Zo worden steeds nieuwe projecten op de site geplaatst om het dorp verder te helpen.
Nabuur.com is een van de sites die een trend laten zien die vaak onder de noemer Web 2.0 vallen, ofwel het participatieve web. Waar het hier om gaat is dat gedecentraliseerde initiatieven opgezet door mensen, op amateuristisch of professioneel niveau steeds vaker tot resultaten komen. Nabuur.com kan gezien worden als een hybride vorm tussen amateuristisch en professioneel, omdat Nabuur.com professionele ondersteuning biedt aan mensen uit ontwikkelingslanden om initiatieven tot stand te brengen.
Iedereen heeft tegenwoordig weleens van OpenID gehoord (of anders van Sxip of Identity 2.0). De roep naar een gedecentraliseerd single-sign-on systeem op het net is ook steeds groter geworden, omdat mensen steeds meer van online diensten gebruik maken. Vele gecentraliseerde initiatieven zijn mislukt, zoals Microsoft’s Live ID en Cardspaces. Microsoft is bij velen niet erg geliefd vanwege haar monopolie positie op software gebied, mensen vertrouwen grote partijen niet als het om dit soort diensten gaat.
OpenID is al jaren bezig met het opstellen van specificaties, maar heeft steeds niet kunnen doorbreken. Het potentieel van deze dienst kan pas bereikt worden als de meerderheid van verschillende diensten op het Internet zich conformeert aan deze standaard. Dit lijkt nu het geval, aangezien Google, IBM, Microsoft, VeriSign en Yahoo! zich aansluiten bij de OpenID Foundation.
Komt OpenID hiermee nu een stap verder? Gaat de meerderheid van de diensten dit single sign-on systeem nu ook snel implementeren? Wordt het een strijd tussen de grote partijen om OpenID accounts te hosten, bijvoorbeeld door middel van e-mail adressen te gebruiken als identiteit om een lock-in te creëren? Dit zijn denk ik belangrijke vragen die hier spelen. Laten we hopen dat de consument de winnaar is bij deze ontwikkeling.
Deze post introduceert de FKI, wat staat voor Free Knowledge Institute, ofwel het vrije kennis instituut. Het instituut is vorige week gelanceerd. Het FKI is een internationaal instituut wat zetelt in Amsterdam en Barcelona. Het instituut beoogt een platform te zijn om projecten te onsersteunen die gaan over vrije kennis in verschillende landen, en probeert ruimte te geven aan initiatieven tussen mensen en groepen die zich in dit spectrum bewegen.
Een van de principes die het FKI nastreeft is het delen van kennis. Het delen, creëren, stimuleren en promoten van vrije kennis is waar zij voor staat. Zij stimuleert het voortbouwen op bestaande kennis,
Het FKI beweegt zich in een netwerk van verschillende disciplines, en heeft toegang tot specialisten om projecten te realiseren in het vrije kennis gebied, of meer concreet binnen de volgende onderwerpen:
Uit het persbericht:
Nederlandse stichting verzelfstandigd vanuit EU-Project SELF
Amsterdam, 17 januari 2008Sinds gisteren is Nederland een nieuwe stichting rijker, die tot doel heeft een samenleving te stimuleren waarin technologie, onderwijsmaterialen, culturele en wetenschappelijke werken vrijelijk gedeeld kunnen worden. De organisatie krijgt de steun van Internet Society Nederland, de vereniging voor internetprofessionals.
Het Free Knowledge Institute is een initiatief van drie Amsterdammers die op dit moment nog werkzaam zijn voor Internet Society Nederland. Sinds 2005 leidt ISOC.nl het door de Europese Commissie ondersteunde project SELF, dat zich richt op dezelfde kerndoelstellingen. De behoefte aan het vrij delen van kennis blijkt dermate belangrijk dat het instituut nu op eigen benen komt te staan.
“Meer en meer overheden realiseren zich de voordelen van vrije kennis en vrije informatietechnologie,” zegt Wouter Tebbens, de voorzitter van het nieuwe instituut. Het Free Knowledge Institute beoogt een kennispartner te zijn die helpt wegwijs te worden in de beschikbare vrije kennis en technologie. “Op die manier kunnen we ook voortborduren op de bestaande vrije kennis en technologie, die inmiddels sterk groeit. Kijk maar naar projecten als Wikipedia, Linux, en het internet zelf,” verklaart Tebbens. “Waarom steeds opnieuw het wiel uitvinden?”
Het concept van copyleft, geintroduceerd door de Free Software movement, is de hoeksteen van het Free Knowledge Institute. De hoofdlijnen van activiteiten zijn vrije kennis in technologie, onderwijs, cultuur en wetenschap. Vrije kennis in het onderwijs richt zich op de productie en verspreiding van vrije onderwijsmaterialen; vrije kennis in technologie refereert voornamelijk naar Vrije Software en Open Standaarden en open hardware; vrije kennis in cultuur omvat open content en vrije cultuur; en vrije kennis in de wetenschap richt zich op open access en anti-privatisering van wetenschappelijke kennis.
Dat er een momentum is, blijkt ook uit het actieplan ‘Nederland Open in Verbinding’ van de ministeries van Economische Zaken en Binnenlandse Zaken. Staatssecretaris Bijleveld van Binnenlandse Zaken benadrukte eind 2007 nog dat het delen van kennis essentieel is voor de verdere vooruitgang en ontwikkeling van de maatschappij. De staatssecretaris heeft dan ook toegezegd meer aandacht te besteden aan het gebruik van vrije software en open standaarden in het onderwijs, overheid en bedrijfsleven.
Eindhoven probeert de creativiteit van haar burgers te prikkelen bij het herontwerpen van de stad. Naar mijn weten is het niet eerder voorgekomen dat burgers actief mogen meedenken op zo’n grote schaal. Indien dit project uitgevoerd wordt zoals de gemeente in gedachten heeft, is dit ook een heel zichtbare manier van gebruikers-innovatie. Om de inwoners te prikkelen zijn er acht thema’s benoemd die tot een creatieve herinrichting moeten leiden.
De aanpak van de gemeente verandert hiermee drastisch. In plaats van traditioneel een design bureau aan te stellen wordt de ‘wisdom of the crowd’ aangesproken. In de folder (PDF) staat dat we geen idee hebben wat we aan de stad kunnen veranderen. Wel een vreemde opening aangezien de inwoners van Eindhoven juist wél ideeën moeten hebben om deze aanpak te laten slagen. Deze ideeën zijn er natuurlijk wel, de vraag is hoe de inwoners geprikkeld worden zich uit te spreken op een constructieve manier. (Gelezen vanaf 31 Volts).
Op Open Innovators staat een interview over een variatie op crowdsourcing, genaamd peersourcing. Een relatief nieuwe term zo blijkt, want op Google krijg ik maar 13 resultaten. Peersourcing onderscheidt zich van crowdsourcing doordat niet iedereen geraadpleegd wordt voor een bepaalde taak, maar alleen een uitbreidende groep van mensen die hun peers bij deze groep kunnen betrekken. Deze peers zijn gerefereerd door de bestaande groep. Het voorbeeld wat wordt gegeven in het interview is het ontwerpen van logo’s via Logoworks.
Kijk hier voor het complete interview.
Afgelopen week stuitte ik op de website van de Peer-to-peer Investeerders Vereniging Nederland (PIVN). Gek genoeg kende ik deze vereniging nog niet, maar deze bestaat dan ook pas sinds 27 juni van dit jaar. De PIVN is de enige vereniging die de belangen voor peer-to-peer investeerders in Nederland behartigt, en die faciliteiten biedt aan deze peer-to-peer investeerders.
Die belangenbehartiging houdt in:
De PIVN behartigt dus de belangen van de uitleners van Boober (zie ook de eerdere Boober post), op dit moment de enige peer-to-peer financiële leen- en uitleensite. Toen Boober startte, ben ik direct wat geld gaan uitlenen op zeer kleine schaal. Tot nu toe verlopen de uitbetalingen voor mij zeer stroef, veel leners hebben achterstallige betalingen. Dat de PIVN nu ook bestaat, is hopelijk een stap in de goede richting, naar een betrouwbare leen- en uitleensite. Het principe werkt in Groot Brittannië (Zopa) en de Verenigde Staten (Prosper) zo goed, dat het in Nederland ook goed zou kunnen werken. Misschien ben ik de dupe van het snel instappen. Maar misschien dat ik wel lid wordt van PIVN, misschien kunnen zij ook mijn belangen behartigen door mijn geld terug te vorderen. Ik heb namelijk geen vertrouwen in het ontvangen van de achterstallige betalingen (rente) die ik van een aantal leners nog tegoed heb, ook van leners met een A-status.
De PIVN heeft zestig leden en is voortgekomen uit Richard van der Toorn’s site Booberwatch.nl. In het forum op die site uiten Boober-gebruikers ook hun bezorgdheid (WebWereld).
Martien heeft mooi verwoord waar we het maandag over gehad hebben en dat het smaakt naar meer. Niet alleen het lekkere eten, maar ook naar een regelmatig terugkerend ontmoeten van elkaar. Lees hier zijn verslag. Kijk ook eens op de P2PFNL mailinglist.
De volgende bijdrage komt van Vasilis Kostakis. Hij draagt bij op de Griekse P2P blog. Omdat hij in Nederland studeert, heeft hij deze ook in het Nederlands opgesteld.
De peer productie en ‘peer property’ komen door de hiaten van de markteconomie tevoorschijn, metaforisch beschreven door lava die progressief de oude grond behandelt en tot nieuwe leidt. Marx had toen een passage in socialisme en, wanneer de productie genoeg is, tot de conclusie kwam dat communisme deze nieuwe grond zou zijn. Niemand voorspelde de ontdekking van een nieuwe vorm van communisme, namelijk ‘commonisme’ dat reeds bestaat in de immateriële sector van productie.
Oscar Wilde zei “vooruitgang is de realisatie van een utopie” en bewegingen zoals dat van Wikipedia bewijzen dat niets niet onwaarschijnlijk is, of utopisch, wanneer collectieve wijsheid en verwezenlijking (en creatie) op democratische processen en praktijken gebaseerd is.
De P2P beweging omvat een nieuwe vorm van sociale samenwerking en interactie die een katalytische rol hebben in de configuratie van nieuwe structuren in economieën en maatschappijen. De P2P praktijken komen te voorschijn als basis voor een nieuwe autonome en creatieve cultuur. Vanuit het oude dilemma “Socialisme of Wreedheid” dat door heel wat academici en niet academici is onderzocht en beoordeeld zoals door Cornelius Castoriadis en Rosa Luxemburg, is herdefiniëring noodzakelijk. Bauwens schetst daarom in “P2P and Human Evolution” een nieuwe definitie: “P2P of een terugkeer in de wreedheid”. Onze inspanning daarom is om onderzoek doen naar dit dilemma met als hoofddoel de projectie en plaats van peer praktijken aan te tonen, en dat de P2P beweging een beweging is die werkelijk een revolutie is die tot de maatschappij leidt die we werkelijk willen binnen de grenzen van de maatschappij die we voorbij willen streven.
Zeer duidelijk artikel van Michel Bauwens over de transitiefase van de overschakeling van ons huidige sociale systeem waarin we ons nu bevinden, origineel op 6minutes.
Eindeloze groei in ons beperkt natuurlijk systeem is onmogelijk. Wij bevinden ons nu in een transitiefase waarin nieuwe peer-productiegemeenschappen zoeken naar ideale samenwerkingsvormen. En die zijn er in het internet, nu al, en ze hebben succes.
In onze vorige bijdrage, over de nieuwe feodaliteit, probeerden we aan te tonen dat ons huidig systeem een fundamenteel probleem heeft gecreëerd, nl. de onmogelijkheid om een systeem van eindeloze groei te vrijwaren in een beperkt natuurlijk systeem. Extensieve groei in de ruimte wordt op termijn onmogelijk, maar tezelfdertijd blijkt dat intensieve groei in de immateriële economie niet geschikt is voor de traditionele marktmechanismen. Ons argument is immers dat de immateriële sfeer, met zijn non-rivale goederen die aan hypermarginale kost kunnen gereproduceerd worden, een sfeer van overvloed creëren die alleen in de marges de marktmechanismen toelaat.
Dat is samengevat het kernprobleem dat op een oplossing wacht, terwijl we ook de ecologische crisis moeten oplossen. Onze voorspelling is dat dit uiteindelijk zou leiden tot een combinatie van open design gemeenschappen, innovatiebedrijven zonder op eigendom gebaseerde licenties, met gedistribueerde fysieke productie op meer lokale schaal.
Het is even duidelijk dat zo’n omschakeling niet naadloos gebeurt. Ieder sociaal systeem probeert vooraleer zijn problemen op te lossen binnen het bestaande kader, om gevestigde belangen niet buiten spel te zetten. Pas in een tweede fase probeert men naar radicalere oplossing te zoeken, die een belangrijke verandering binnen de elite zouden vereisen. De heel radicale systeemverandering, een verandering van de sociale structuur zelf, komt pas wanneer duidelijk wordt dat beide vorige opties zijn uitgeput.
Momenteel zitten we dus in het begin van een transitiefase, waarbij aan de ene kant bestaande instituties ontdekken dat er een grotere vraag naar participatie bestaat vanuit de ‘geconnecteerde consument’, terwijl aan de andere pool nieuwe peer-productiegemeenschappen ontstaan die een ideale samenwerking zoeken met het bestaande institutionele veld. Hoe passen bedrijven zich aan ten opzichte van participatie en peer-productie, en hoe initiëren peer-productiegemeenschappen hun samenwerking met bedrijven? Laten we dit eerst bekijken vanuit het standpunt van de bedrijven, die participatie initiëren en ze proberen in te schakelen in hun eigen waarde process, en daarbij de controle op de samenwerking proberen te behouden. Ons huiswerk hierover werd al gedaan door Xavier Comtesse, in zijn model voor de ‘directe economie’.
Hij stelt een vijf-stappen model voor:
Xavier Comtesse voegt hier, in onze opinie verkeerdelijk, de voorbeelden toe van vrije software en de Wikipedia.
Inderdaad, deze meer radicale voorbeelden van peer-productie moeten bekeken worden vanuit het standpunt van de gemeenschappen die actief aan ‘peer-productie’ doen.
Vandaar, als amendement op de directe economie, ons eigen model vertrekkende van de polariteit van de gemeenschappen, die ook actief de controle op de samenwerkingsverbanden wensen te behouden.
Vandaag is de zaak Marianne Vaatstra heropend. Er wordt een nieuw team van agenten op de zaak gezet, met opzet agenten die niet eerder bij de zaak betrokken waren geweest. De NOS meldt het volgende:
“Een directe aanleiding voor heropening van het onderzoek is er niet, maar in de media duiken soms berichten op dat er zaken over het hoofd zijn gezien. Ook zijn de onderzoekstechnieken nu beter.”
Heel goed daat de zaak heropend is. Wat ik me afvraag, is waarom de hulp van de burgers niet wordt ingeschakeld, zoals de politie Utrecht heeft gedaan. Het Utrechtse initiatief heeft niet voor niets de politie innovatie prijs gewonnen, en heeft inmiddels twee extra cold cases op de site geplaatst. Er zullen vast wel gegronde redenen zijn waarom het principe van ‘Wisdom of Crowds‘ niet wordt ingezet bij deze zaak, maar het is wel opvallend.